We zijn al wakker voor de wekker af gaat. De ramen wagenwijd open (vliegenramen ervoor!). Zicht op het strand, de zon schijnt al en we horen en zien de branding van in ons bed. Zalig wakker worden zo!
De zee schuimt nu al. Hmmm wind en deining al van in de ochtend is niet ideaal als je wil duiken... Maar we zien wel.
Al ons duikmateriaal ligt klaar. Eerst een klein ontbijt (rond 7h), en dan te voet naar het duikcenter (2 min.) We zijn die routine ondertussen gewoon.
We checken oa. het nitroxlevel van onze tanks, alles ziet er goed uit en mag mee naar het strand/de boot (met een laadtruck die bij ons de keuring nooit zou halen) en we verzamelen eerst nog even met de divemaster en de andere duikers voor de briefing. Vandaag staat er eerst een diepe (30m) en daarna een shallow (15m) dive op onze planning. We hopen manta's te zien. Tot nu toe hebben we nog niet veel extra's of speciaals gezien hier in Mozambique. Een walvishaai zien zou de max zijn...
OMG de golven en de wind staan stevig! We worden serieus door mekaar geschud! Eens onder water merk je het amper. Met uitzondering van een grote aal zien we niet veel extra's of anders dan we gewoon zijn.. Een beetje een ontgoocheling eigenlijk. En dan moeten we weer naar boven. Hevige golven en een woelige rit terug. Ik ben alweer behoorlijk mottig op de boot... Pff. Die malariapillen gecombineerd met een woelige zee missen hun effect niet op mijn maag... duiken op zich is super, maar als de omstandigheden niet optimaal zijn, verpest dat veel en we duiken voor de fun, niet om af te zien of zeeziek te zijn! .. we beslissen al snel om het bij 1 duik te houden vandaag. Want hoe meer de dag vordert hoe woeliger de zee.
Platte rust en wat kuieren op de lokale markt... Dat is vakantie!
Ze maken hier de mooiste houten schotels en potjes enz.! En moest ik plaats hebben in mijn koffer, ik zou er zeker kopen! Maar we zitten al aan ons maximum gewicht (ons duikgerief weegt al 23 kg).
Ik mag maw niks kopen.
Maar waar je ook gaat of staat, bieden jongetjes vanalles aan. Niet te doen! Elke dag opnieuw hangen ze rond je.
Ik zwicht uiteindelijk voor Fernando met zijn zelfgemaakte armbandjes. Ik koop er 2. En krijg in ruil als extraatje een leuke babbel, en ik mag wat foto's van hem trekken.
Het is een echte commercant en een schattig jongentje. Hij is 10 j, gaat in de voormiddag naar de school, waar hij Portugees, Engels en wiskunde leert. In de namiddag en 's avonds verkoopt hij armbandjes aan de toeristen.
Ondanks de tyfoon die in februari heel wat schade aanrichtte lijkt het hier goed ete gaan. Kleine winkeltjes, bars, wat resto's, het marktje... En je ziet heel wat happy kinderen rondlopen. Ze zijn met weinig tevreden. Het lijkt alsof ze niets tekort komen. Maar we weten natuurlijk niet hoe het thuis gesteld is. De electriciteit valt regelmatig even uit. Sommige hebben generatoren, zoals de enkele hotels en de grotere restaurants. Ze zijn dat hier blijkbaar gewoon.
We zijn hier lui én moe, van niks te doen... 🤣
Buiten duiken (of surfen) en strandwandelen of winkeltjes bezoeken is hier weinig te doen.
Tenzij lekker eten en dat hebben we dan ook gedaan! Verse kreeft, vis, sushi, langoustines, coquilles, en pizza, voor geen geld. We hebben elk 'safe' Restaurantje geprobeerd en werden nergens ontgoocheld.
Nr 1. Tofo-tofo. (Lokaal en kreeft!)
Nr 2. Branco's pizza en hot stone/rock
Verse tonijn op een hot stone!
Nr 3 Casa de Comer
Nr 4. Tofo de mar (ons hotel) op nr 4 owv iets duurder dan de anderen, maar super sushi!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten